Πραγματικά δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα που με διακατέχουν αυτή τη στιγμή.Απόψε αρραβωνιάζεται ο πρωτότοκος μου ,αλλά αυτό λίγο με απασχολεί.Αυτό που θα με ξενίσει πιστεύω είναι η απουσία του από το σπίτι ,όχι γιατί είχαμε τόσο στενή επαφή και επικοινωνία ,όσο ότι εγώ ενοιωθα χρήσιμη και τώρα χάνω αυτό το ρόλο.Βέβαια υπάρχουν άλλα δύο παιδιά αλλά σιγά σιγά θα ανοίξουν κι'αυτά τα φτερά τους και τότε τι θα κάνω που συνήθησα να έιμαι μαμά ;Δεν ξέρω τι φταίει αλλά νοιώθω ότι αν δεν προσφέρω δεν θα έχω αγάπη.Ισως αυτό να χρειάζεται ψυχανάλυση ,αν και ξέρω ότι απο μένα εξαρτάται να αλλάξω αυτά που νοιώθω.
Ευχαριστώ το ναυτίλο και το φλουφλη για την επίσκεψητους
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
10 σχόλια:
Aγαπητή evelin, τα συγχαρητήρια μου για τους αρραβώνες του πρωτότοκου σου και εύχομαι τα καλύτερα για όλους στην οικογένεια. Φυσικά είναι τα συναισθήματα σου, όμως αυτή είναι η φυσική ροή των πραγμάτων. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι Έλληνες δεν μοιάζουμε με τους άλλους Ευρωπαίους, τους βορείους κυρίως, που οι ίδιοι διώχνουν τα παιδιά τους (όταν δεν έχουν φύγει μόνα τους....).
Αγαπητή evelin, δέξου και τα δικά μου συγχαρητήρια για τους αρραβώνες του γιου σου. Θα διαφωνήσω λίγο μαζί σου και με τον Mike. Αγαπώ κι εγώ τα παιδιά μου, αλλά δεν σας κρύβω ότι χαίρομαι όταν έρχονται, αλλά χαίρομαι και όταν...φεύγουν.
Αγαπητοί mikeκαι anagnostria ευχαριστώ για τις ευχές σας και όλως παραδόξως συμφωνώ και με τους δυο σας!Γιατί πράγματι χαίρομαι να είμαι με τα παιδιά μου αλλάείναι και στιγμές που θέλω να είμαι μόνη μου.
Πολλές πολλές ευχές, για το καλό των παιδιών. Η anagnostria με εκφράζει ΑΠΟΛΥΤΑ. Εχουμε κάτι χρόνια (7 αν θυμάμαι) που ζούμε μόνοι με τη σύζυγο. τα παιδιά έφυγαν για σπουδές. Ο μεγάλος έμεινε Αθήνα και ο μικρός ...γύρισε. Μας ...άλλαξε τη ζωή. Πάντα ήθελα τα παιδιά μνου φευγάτα. Θα τον συνηθίσουμε. (Μα φυσικά η σύζυγός μου δεν έχει την ίδια άποψη με μένα). Το θέμα είναι, όπυ κι αν βρίσκονται να είναι καλά. (Κι εμείς βεβαίως, βεβαίως).
ΥΓ Μόλις γυρίσαμε από Αθήνα. Πήγαμε να δούμε τον μεγάλο μας γιο
Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές flou..fli και εύχομαι τα καλύτερα για τα παιδιά σας.Ανήκω στη κατηγορία εκείνων που πιστεύουν ότι τα παιδιά μας δεν είναι ιδιοκτησία μας και πρέπει να ζήσουν όπως θέλουν και όχι όπως θέλουμε εμείς.Το καθήκον μας είναι να τους δώσουμε τα εφόδια και τις αξίες εκείνες που θα τα βοηθήσουν να πορευθούν καλά στη ζωή τους.
Nα προσθέσω και εγώ τις ευχές μου αγαπητή Evelin,και για την υγεία σου και για τον αρραβώνα. Χαίρεται κανείς να διαβάζει αυτά που γράφεις. Μια άμεση δροσερή φωνή που δε ντρέπεται να εκφράσει τα αισθήματά της. ΄Ετσι πρέπει να είναι, κάθε μάνα πιστεύω νοιώθει όπως εσύ όταν φεύγει για πρώτη φορά το παιδί της από το σπίτι της, πόσο μάλλον όταν καταλαβαίνει ότι από εδώ και πέρα δεν θα είναι "δικό" της αλλά θα το μοιράζεται με κάποιον ή κάποια άλλη και από μέσα της θα εύχεται να μην υπάρχει ανταγωνισμός φανερός ή υπόγειος αναμεσά τους.
Να είσαι καλά και πάντα χαρές να έχεις.
ΕΚΤ/Ελένη
Ευχαριστώ θερμά ekt/Ελένη για την επίσκεψη στο μπλογκ μου και βεβαίως για τις ευχές και τα καλά σου λόγια.
Να τον χαίρεσαι ! Τα δικά μου είναι ακόμη μικρά 16 η κόρη και 12 ο γιος. Ελπίζω (ίσως μάταια) πως όταν φύγουν θα μπορώ να καταλάβω τα δωμάτιά τους και να επεκτείνω τις βιβλιοθήκες μου και ότι θα έχω λιγότερες έγνοιες και περισσότερο χρόνο για μένα.
Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the Plotter, I hope you enjoy. The address is http://plotter-brasil.blogspot.com. A hug.
Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the TV de LCD, I hope you enjoy. The address is http://tv-lcd.blogspot.com. A hug.
Δημοσίευση σχολίου