Πραγματικά δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα που με διακατέχουν αυτή τη στιγμή.Απόψε αρραβωνιάζεται ο πρωτότοκος μου ,αλλά αυτό λίγο με απασχολεί.Αυτό που θα με ξενίσει πιστεύω είναι η απουσία του από το σπίτι ,όχι γιατί είχαμε τόσο στενή επαφή και επικοινωνία ,όσο ότι εγώ ενοιωθα χρήσιμη και τώρα χάνω αυτό το ρόλο.Βέβαια υπάρχουν άλλα δύο παιδιά αλλά σιγά σιγά θα ανοίξουν κι'αυτά τα φτερά τους και τότε τι θα κάνω που συνήθησα να έιμαι μαμά ;Δεν ξέρω τι φταίει αλλά νοιώθω ότι αν δεν προσφέρω δεν θα έχω αγάπη.Ισως αυτό να χρειάζεται ψυχανάλυση ,αν και ξέρω ότι απο μένα εξαρτάται να αλλάξω αυτά που νοιώθω.
Ευχαριστώ το ναυτίλο και το φλουφλη για την επίσκεψητους
Σάββατο 5 Απριλίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)