ΣΚΕΨΕΙΣ-ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ

Χαιρετίζω όλους τους bloggers και εύχομαι να είστε όλοι καλά
Μετά από πολύ καιρό καταφέρνω να γράψω στο blog μου.Ηαλήθεια είναι ότι με προβληματίζουν πολλά από αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και δεν ξέρω με τι να πρωτοκααπιαστώ.
Ας αρχίσω με το θέμα "πεθερικά".Εχουν δικαίωμα οι γονείς να παρεμβαίνουν στη ζωή το νέου ζευγαριού; Εχουν δικαίωμα να επιβάλλουν ή να προσπαθούν να επιβάλλουν τις απόψεις τους;Για μένα αυτό είναι τουλάχιστον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ.
Αλλο να εκφράσω μια άποψη, μια γνώμη και άλλο να κάνω παρατηρήσεις-επιπλήξεις στο γαμπρό ή στη νύφη.Μπορεί και πρέπει το ζευγάρι να βρίσκει λύσεις και να αντιμετωπίζει τις όποιες δυσκολίες μόνο του.Φυσικά δεν πρέπει να δίνει δικαιώματα και το ζευγάρι για οποιαδήποτε παρέμβαση.Είναι πολύ λεπτές και πολύ ευαίσθητες ισορροπίες αυτές και υπάρχει πάντα η πιθανότητα να νοιώσει αδικημένος ο ένας ή οάλλος ανάλογα με το ποιος και πώς παρεμβαίνει.
Περιμένω να μάθω τις απόψεις όσων με επισκεφθούν πάνω στο θέμα αυτό.

ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Πραγματικά δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα που με διακατέχουν αυτή τη στιγμή.Απόψε αρραβωνιάζεται ο πρωτότοκος μου ,αλλά αυτό λίγο με απασχολεί.Αυτό που θα με ξενίσει πιστεύω είναι η απουσία του από το σπίτι ,όχι γιατί είχαμε τόσο στενή επαφή και επικοινωνία ,όσο ότι εγώ ενοιωθα χρήσιμη και τώρα χάνω αυτό το ρόλο.Βέβαια υπάρχουν άλλα δύο παιδιά αλλά σιγά σιγά θα ανοίξουν κι'αυτά τα φτερά τους και τότε τι θα κάνω που συνήθησα να έιμαι μαμά ;Δεν ξέρω τι φταίει αλλά νοιώθω ότι αν δεν προσφέρω δεν θα έχω αγάπη.Ισως αυτό να χρειάζεται ψυχανάλυση ,αν και ξέρω ότι απο μένα εξαρτάται να αλλάξω αυτά που νοιώθω.
Ευχαριστώ το ναυτίλο και το φλουφλη για την επίσκεψητους

ΑΝΑΡΡΩΝΟΝΤΑΣ

Ομολογώ ,ότι δεν ξέρω τι με ωθεί να γράψω τέτοια ώρα και γι'αυτά που θα γράψω. Και αυτό το λέω γιατί σε όσα μπλογκς έχω μπει ανταλλάσσονται απόψεις για διάφορα βιβλία κυρίως αλλά και κάπου αλλού διάβασα ότι ο καθένας μπορεί να γράφει αυτό που θέλει και νοιώθει κι'αν τύχει και το διαβάσει κάποιος και θέλει να το σχολιάσει με γεια του και χαρά του.

Λοιπόν γράφω τώρα εδώ πιο πολύ γιατί νοιώθω την ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον και δενέχω κανέναν.Είμαι μόνη στο σπίτι σε ανάρρωση μετά από μια αρκετά σοβαρή εγχείρηση,τη σοβαρότητα της οποίας αντιλήφθηκα ,ευτυχώς, κατόπιν εορτής διότι μπήκα στο χειρουργείο μες την τρελλή χαρά.Αυτό είναι όντως παράξενο και δεν μπορώ νατο εξηγήσω.

Είχα δε την βεβαιότητα ότι χθες θα πήγαινα κωμμωτήριο και σήμερα που γιορτάζω θα δεχόμουνα κανονικά επισκέψεις για τη γορτή μου.Σημειωτέον ότι χειρουργήθηκα τη περ

ασμένη Τετάρτη και αύριο θα κόψω τα ράμματα.

Ολα αυτά δεν έχουν κάποιο ενδιαφέρον.Απλώς ήθελα να τα πω και τα είπα.ΟΥΦ!

123η Σελίδα

Ανταποκρινόμενη στη πρόσκληση γράφω κι'εγώ μια παράγραφο από το βιβλίο που διαβάζω τώρα με τίτλο "ΟΡΙΑ ΖΩΗΣ"(πρέπει να έχεις έναν εαυτό για να μπορείς να τον προσφέρεις).
Η Γραφή όμως λέει,ότι θα κατακριθούμε αν κατακρίνουμε τους άλλους(Ματθαίος 7.12).Αν κατακρίνουμε ,λοιπόν,τα όρια των άλλων,βάζουμε τον εαυτό μας κάτω από το ίδια μέτρα και σταθμά.Κατακρίνοντας τα όρια των άλλων ,είναι επόμενο ότι και αυτοί θα κατακρίνουν τα δικά μας. Αυτό όμως μας προκαλεί ένα φαύλο κύκλο φόβου,που μας εμποδίζει να βάλουμε τα όρια που είναι απαραίτητα.Σαν αποτέλεσμα υποχωρούμε,αυτό μας γεμίζει εσωτερικά με θυμό,και η "αγάπη"που "δίνουμε"παίρνει την απόχρωσή του.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Μπήκε ο Μάρτιος με μια λαμπρή μέρα που μυρίζει ανοιξη!Ηθελα να γράψω πολύ νωρίτερα αλλά δεν θυμόμουν πώς να μπω στις νέες αναρτήσεις,ώσπου χθες μεβρήκε ο γιος μου να παλεύω να βρω το μπλοκ μου για να γράψω και μια και είναι πολύ πιο έμπειρος στη χρήση του υπολογιστή έκανε εκεί κάτι "κόλπα" και τώρα μπάινω κατ'ευθείαν.
θέλησα τη Τσικνοπέμπτη να απαντήσω στη Λίνα "skepsisekmistirefsis.blogspot.com."ότι κι'εγώ έκανα τις ίδιες σκέψεις και όχι μόνο για τη Τσικνοπέμπτη που στο κάτω κάτω κάποτε που οι άνθρωποι είχαν λίγες ευκαιρίες για διασκέδαση είχε κάποιο νόημα αλλά και για καποιες άλλες "γιορτές"σύγχρονες που αποβλέπουν στην κατανάλωση και στη κίνηση της αγοράς όπως του Αγιου Βαλεντίνου, η γιορτή της γυναίκας ,της μητέρας κλπ.
Πιστεύω ότι σημασία έχει να έχεις καλούς φίλους και όταν υπάρχει διάθεση να βγαίνεις και να διασκεδάζεις γιατί το θέλεις και όχι γιατί "είθισται".Μου φέρνει στο νου αυτό που γίνεται στις 25 Μαρτίου που για όσους νηστεύουν επιτρέπεται να φάνε ψάρι και τελικά τρώνε όλοι ψάρι γιατί είναι "έθιμο".

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ

Εχω διαβάσει πολλά βιβλία.Τα είδη που μου αρέσουν είναι αστυνομικά ,ψυχολογίας και αισθηματικά μυθιστοήματα.Εντελώς τυχαία (με τράβηξε ο τίτλος) πρωτοδιάβασα το "Αυριο όλα θα έιναι καλύτερα"της ΚΑΘΥ ΚΕΛΛΥ.Ομολογώ ότι με γοήτεψε ο τρόπος γραφής της συγγραφέως οπότε αναζήτησα και άλλα βιβλία της τα οποία και βρήκα και διάβασα με την ίδια ευχαρίστηση.Μέχρι στιγμής διάβασα όλα της τα βιβλία (εκτός και αν βγήκε κι'άλλο ) και όταν θέλω να διαβάσω κάτι αισιόδοξο τα ξαναδιαβάζω.Είναι ανάλαφρα και διαβάζονται ευχάριστα.Εχουν όλα ένα αισιόδοξο μήνυμα και κατά τη γνώμη μου είναι ό,τι πιο κατάλληλο για άτομα που καμμιά φορά "πέφτουν".

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Πέρασαν κι'αυτές οι γιορτές!!!Εχω την αίσθηση ότι γίνεται πολύς καβγάς για το τίποτα.Ακούγεται απαισιόδοξο?Ισως.Δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου.Απλώς σκέφτομαι πόσα χρήματα διατίθενται για φωτάκια και βεγγαλικά μόνο και μόνο γιατί θα αλλάξει μια ημερομηνία.Φυσικά όλοι έχουμε την ανάγκη να οριοθετούμε στόχους και να ελπίζουμε ότι με την νέα χρονιά θα καταφέρουμε ό,τι δεν κάναμε τη χρονιά που πέρασε.Μήπως όμως όλα αυτά είναι μια αυταπάτη?Γιατί φέτος θα πετύχουμε ό,τι δεν έχουμε πετύχει μέχρι τώρα?
Μόνο με ένα τρόπο θα πραγματοποιήσουμε τους στόχους μας.Με το να το θέλουμε πολύ ,να το πιστέψουμε ότι μπορούμε και βέβαια οι στόχοι μας να είναι εφικτοί.